Yaş Tip YBMD'nin Yönetiminde TNF-α İnhibitörlerinin Rolü-3


Okuma:27

Sonuçlar

Şaşırtıcı bir şekilde, sistemik TNF-α inhibitörleri, intravitreal TNF-α inhibitörlerinden daha fazla umut vadeden bir tedavi edici etki gösterdi. Bu, YBMD'nin sistemik bir hastalık yerine lokal inflamatuar yol düzensizliği hastalığı olduğunu öne süren literatürle çelişiyor gibi görünüyor. Serum TNF-α örnekleri, eksüdatif YBMD hastaları ve sağlıklı kontroller arasında konsantrasyonda anlamlı farklılıklar göstermemiştir. Bu nedenle, intravitreal enjeksiyonların ilaç uygulama yöntemi olarak optimum yöntem olacağından şüphelenilebilir. Ancak, bu çalışmaların vaka raporları niteliğinde olması nedeniyle, sistemik ile intravitreal TNF-α inhibitörlerini inceleyen çalışmalar arasındaki sonuçlardaki tutarsızlık muhtemelen küçük örneklem büyüklüğü ve hasta özelliklerindeki heterojenlikten kaynaklanmaktadır. Bu durum, hastalığın iyileşmesi veya stabilizasyonunun sağlandığı çalışmalarda eş zamanlı inflamatuar bir durum için tedavi edilen 3'ten az hastadan oluşması gerçeğiyle vurgulanmaktadır. Son çalışmalar, bazı otoimmün hastalıklar ile YBMD gelişimi arasında olası bir nedensel bağlantı olduğunu göstermiştir. Bu çalışmalar bazı otoimmün hastalıkların eksüdatif YBMD ilerlemesini şiddetlendirip şiddetlendiremeyeceğini vurgulamamaktadır. Ancak, sistemik TNF-α inhibitörlerinin, belirli hasta popülasyonları için otoimmün koşulları aynı anda hedef alırken YBMD tedavisinde bir yeri olabileceğini öne sürebilirler.

Ayrıca, sistemik TNF-α inhibitörlerinin kronik kullanımda potansiyel olumsuz etkilerden yoksun olmadığını belirtmek önemlidir. Şaşırtıcı bir şekilde, burada değerlendirilen çalışmalarda hiçbir olumsuz etki bildirilmemiştir. Ancak, sistemik TNF-α inhibitörleri bakteriyemi, pnömoni ve tüberküloz gibi ciddi enfeksiyon riskini potansiyel olarak artırabilir. New York Kalp Derneği (NYHA) ayrıca, kötüleşen mortalite nedeniyle sınıf III ve IV kalp yetmezliği olan hastalarda TNF-α inhibitörlerinin kullanılmamasını önermektedir. Ek olarak, TNF-α inhibitörleri alan hastalarda melanom ve lenfoma insidansında artış gözlenmiştir. Bunlar genellikle nadirdir, ancak sistemik TNF-α inhibitörlerinin etkinliği ve güvenliği hakkında daha fazla klinik araştırmaya girmeden önce dikkatli takip dönemleri ve dikkatli hasta seçimi dikkate alınmalıdır.

TNF-α inhibitörleriyle ilişkili fayda eksikliği hala belirsizliğini koruyor. Hayvan modellerinde, TNF-α erken KNV gelişiminde rol oynar. Bu nedenle, faydalarının çoğunun hastalık sürecinin daha erken dönemlerinde elde edilmiş olması mümkünken, incelenen çalışmalardaki hastaların birçoğu ileri evre hastalığa sahiptir ve daha önce minimal iyileşmelerle birden fazla intravitreal anti-VEGF enjeksiyonu ile tedavi edilmiştir.

Alternatif olarak, TNF-α inhibitörlerinin insanlarda kan-retina bariyerini etkili bir şekilde geçememiş olması ve bu nedenle infliximab durumunda inflamatuar reaksiyona neden olacak kadar ancak TNF-α'yı etkili bir şekilde bloke edecek kadar verilmemiş olması oldukça olasıdır. Bu teori literatürde ileri sürülmemiştir çünkü birçok çalışmada TNF-α blokajının kapsamını belirlemek için başlangıç ​​ve tedavi sonrası vitreus örnekleri elde edilmemiştir. Tavşan modellerinin 5 mg'a kadar intravitreal adalimumab dozlarının güvenli olduğunu gösterdiğini göz önünde bulundurarak, adalimumabın daha yüksek dozlarının eksüdatif YBMD tedavisinde faydalı olabileceği mümkündür.

Son olarak, hayvan modelleri değerli içgörüler sağlasa da, YBMD patogenezi ve ilerlemesinde rol oynayan mekanizmaların ve aracıların farklı olabileceği ve KNV'nin klinik öncesi baskılanması ile klinik sonuçların eksikliği arasındaki tutarsızlığı açıklayabileceği düşünülmelidir. Bu, özellikle YBMD'yi incelemek için yoğun olarak kullanılan fare modellerinde makula bulunmadığı düşünüldüğünde doğrudur.

Özetle, mevcut literatür TNF-α inhibitörlerinin eksüdatif YBMD tedavisi için kullanılmasını desteklememektedir. Mevcut çalışmaların çoğu, heterojen hastalardan oluşan küçük örneklem büyüklükleri, randomizasyon eksikliği, kontroller ve tutarlı birincil sonuçlar içeren vaka raporları/çalışmalarıdır. İnfliximab ile ilişkili olumsuz inflamatuar reaksiyonların tutarlı sunumu göz önüne alındığında, bu ajanın eksüdatif YBMD için bir tedavi edici olarak daha fazla araştırma yapılması önerilmez.

Alternatif olarak, infliximab ve adalimumab'ın ötesinde, sertolizumab, pegol ve golimumab gibi TNF-α inhibitörlerinin eksüdatif YBMD tedavisindeki etkinliğini araştırmak için daha kapsamlı randomize kontrollü çalışmalar uygulamak araştırılabilir. Sertolizumab pegol'ün PEGilasyonu, infliximab ve adalimumab'a kıyasla önemli doku dağılımına izin verirken, golimumab TNF-α'yı nötralize etmek için daha yüksek bir afiniteye ve güce sahiptir. Bu nedenle, bu ajanlar eksüdatif YBMD tedavisi için heyecan verici olasılıklardır.

Bilgimize göre, sertolizumab, pegol ve golimumab kullanımını araştıran daha önceki veya mevcut gözlemsel çalışmalar veya klinik çalışmalar yapılmamıştır. Bu nedenle, bu TNF-α inhibitörlerinin ve adalimumab'ın tek başına veya mevcut anti-VEGF tedavisiyle birlikte olası yan etkilerini ve etkinliğini değerlendirmek için daha fazla klinik öncesi/klinik araştırmaya ihtiyaç vardır. Olası güvenlik endişeleri giderildikten sonra, büyük örneklem büyüklüklerine sahip ve net sonlanım noktaları olan klinik çalışmalar düşünülebilir.

[Kaynaklar: 1- Papadopoulos Z. The role of the cytokine TNF-α in choroidal neovascularization: a systematic review. Eye (Lond). 2024;38(1):25-32. 2- Akotoye C, Shukla P, Singh RP. The Role of TNF-α Inhibitors in Managing Wet AMD. Retinal Physician 2024: 11: September. 3- Liu W, Bai D, Kou L. Comparison of infliximab with adalimumab for the treatment of non-infectious uveitis: a systematic review and meta-analysis. BMC Ophthalmol. 2023;23(1):240. 4- Pennesi ME, Neuringer M, Courtney RJ. Animal models of age-related macular degeneration. Mol Aspects Med. 2012;33(4):487-509.]

Not: Katkılarından dolayı Dr. Mehmet ÇITIRIK’a teşekkür ederiz.

Web sitesindeki bu bilgiyi, sunu ve yayınlarınızda aşağıdaki şekilde kaynak göstererek kullanabilirsiniz.

(Çıtırık M, Teke MY. Yaş Tip YBMD'nin Yönetiminde TNF-α İnhibitörlerinin Rolü-3. http://www.retinaclub.com/ Son Güncellenme Tarihi 01/01/2026).